زير درخت با صدای پای آب

دلم ميخواست که فرصتی بود تا باز به کاشان بروم ، بيش از ۷ ، ۸  بار رفته ام و هنوز فکر ميکنم بسيار مانده است و من نديدم . دلم می خواهد در کوچه ها قدم زنم و برم آن دور ها .

کاش ميشد به مشهد اردهال سری زنم ، همراهی صدای  پای آب هميشه محسور کننده و رويايی برايم بوده است .

و من اين روزها ، از سهراب ميخوانم و در کوچه های کودکی او قدم ميزنم  و ...

/ 1 نظر / 6 بازدید
asal

سلام دوست عزيز...نوشته هاتون خيلی زيبا بود...ولی ميدونيد چيه...من اصلا دوست ندارم که دوباره برم کاشان و مشهد اردهال!!!!وقتی ميرم اونجا بدجوری دلم ميگيره...احساس ميکنم سهراب اونجا خيلی خيلی غريبه....به نظرم اصلا زيبا نيست که اونطور غريبانه اونجا دفن شده باشه در حاليکه ما برای يک امامزاده چقدر خرج ميکنيم ولی برای شاعر به اين بزرگی.....بگذريم....راستی دوست عزيز...۳۶ سالگی اصلا زياد نيست...البته اگر خودتون بخواين....يک چيزی نثل همون زنده نگه داشتن کودک درونتون...ميشه باور کنيد....خوشحال ميشم به من هم سر بزنيد....منتظرم...يا حق....