زير درخت از برون و از درون

از برون

بحث بنزین شاید هنوز داغ باشد . اینکه باید بنزین به قیمت واقعی عرضه شود و سوبسید آن برداشته شود و اینکار هرچه زودتر انجام شود بهتر است هرچند با مشکلات و درد بسیار همراه باشد حرفی است که طرفدارانی بسیار دارد چه در میان دولت مردان کنونی و چه احتمالا در میان مسئولین دولتی سابق و البته در میان گروهی از مردم و اما از طرف دیگر : اینکه ماشین های تولیدی داخل با قیمتی بسیار بیشتر از قیمت تمام شده عرضه میشوند و اکثرا از همان ابتدا مصرف بنزینشان بیش از آنچیزی است که کارخانه مدعی آن ست و فرد با خرید این اتومبیل های گران پر مصرف در حقیقت سوبسید کذایی را یکجا و در ابتدا پرداخت نموده است و اضافه کنید کند پیش رفتن پروژه ساخت مترو در شهرهای مختلف را ، در حالیکه در دنیا بسیاری شرکت وجود دارد که کارش بصورت حرفه ای ساخت متروست و میتوان به راحتی قرار داد بست و البته با تن دادن به بازی برد برد و اینکه مثل بچه های لوس نخواهیم همه برای ما خدمت کنند بدون آنکه هیچ توقعی داشته باشند . در شهر اتوبان ساخته میشود بدون کارشناسی ساده نسبت به ورودی و خروجی ها ( ورودی و خروجی های چند متری هم که باعث ترافیک های سنگین میشوند ) و دوربرگردان می گذارند برای آنکه درست کردن پل و حلقه های ارتباطی آن مشکل است و هزینه می خواهد ولی براحتی تراکم فروخته می شود . در ایران مرسوم شده است که همیشه یکطرفه مردم باید تاوان پرداخت کنند و شاید عادت شده باشد . مردم همیشه متهم هستند ، در ایران شاید این قدمتی چند هزار ساله دارد .

این روزها حرفها از برون بسیار است و نگرانی ها ، تصمیم ها بنظر میرسد آنی است یا آنکه مردم محرم نیستند و آخرین لحظات درجریان قرار میگیرند . اصولا مردم گاه باشعور بالا و فهیم و هوشیار و مخلص و آگاهند و البته گاه ، ساده و عوام و شهروند درجه چندم و ناآگاه و من حیرانم از اینکه چطور این خصلت ها در کنار یکدیگر قرار میگیرند و محل قضاوت کجاست ؟

و ...

و اما درون

افشای خود ، کنکاش و کنار زدن لایه های مختلف ذهن ، گاه ترسناک میشود . جرات میخواهد . آنهم در میان جمع و خود را در معرض قضاوت و تحلیل قرار دادن . و من مدتی است به آن تن داده ام . راستش هیجان انگیز و البته ترسناک است ،ولی من وارد شده ام . می دانم لازم است و سخت است . سخت و تجربه ای عجیب  است . اینکه بخواهی کشف کنی احساسات و اعمالت ریشه در چه دارند و تصمیماتت چرا اینگونه است.  باید چراغ بیاندازی به زوایای تاریک زندگی و البته وقتی در جمع اینکار را می کنی یعنی دیگران را با خود در این کشف همراه میکنی چرا که باز ممکن است از چشمت چیزی مخفی بماند و یا آنقدر ترسناک باشد که بخواهی چشمت را ببندی و اینجاست که چشمان دیگری می بیند و این یعنی رو شدن تو برای آنها و البته برای خودت و راستش پرداخت این هزینه ارزشش را دارد ، و البته به شرط ...

 یکشنبه ها برای 2 ساعت در میان جمع من سعی دارم به زوایای تاریک روحم چراغ بیاندازم و ببینم  و ...

 

/ 4 نظر / 4 بازدید
محمد خوش زبان

در مورد شناخت زوایای درون، من خودم خیلی تلاش ها کرده ام و مطالب خیلی خوبی را هم پیدا کرده ام. ولی به اشتراک گذاشتنش با بقیه، میترسم! شاید به نوع "بقیه" اش مربوط است!

سید امین

اینکه ماشینهای تولید داخل کیفیت مناسب را ندارند، بحثی مستقل از سوبسید بنزین است. قطعا کیفیت تولید ماشینهای داخلی باید بهتر شود ولی به دلیل اینکه کیفیت ماشین پایین است سوبسید به بنزین بدهیم کاری بس اشتباه تر از کیفیت پایین ماشین است. میانگین مصرف بنزین در ایران چندین برابر میانگین جهانی است. هر چه قدر هم کیفیت ماشینهای داخلی نامناسب باشد، مسلما مصرف آنها چندین برابر میانگین جهانی نیست. این ما هستیم که بنزین را نامناسب استفاده می کنیم. البته در مصرف برق هم وضعیت بهتری نداریم. حتما آنجا هم کیفیت لامپهای داخلی پایین است و کلیدهای برق درست کار نمی کنند و سر خود روشن می شوند.

حسين

البته که مصرف اتومبيل های داخلی چند برابر اتومبيل های خارجيست ، تازه بايد به اون ترافيک که عامل عمده هدر رفتن بنزين است و مسوولين متولی اصلی رفع اين معزل هستند ( که حل آن بسيار راحت تر از بزرگنمايی های رايج می باشد ) ، سيستم حمل و نقل عمومی بسيار ضعيف که هيچ تلاشی برای بهبود آن صورت نمی گيرد ( و خود عامل افزايش ترافيک به دليل عدم اعتماد صاحبان اتومبيل ها به ناوگان حمل و نقل عمومی ) را هم اضافه کرد . اگر همه اين مسايل از طرف دولت حل شده بود ، اصلا نيازی به سهميه بندی ديده نمی شد . دولت حتی جرات آزاد اعلام کردن نرخ بنزين را هم نداشت ( مشابه اکثر کشور های اروپايی و آمريکا ) چرا که می دانست قدرت مبارزه با تورم ناشی از اون را ندارد . پس با اين حساب کل تاوان نداشتن پالايشگاه برای افزايش توليد بنزين ، هدر رفتن سوخت در ترافيک ، ناوگان حمل ونقل عمومی در حد صفر ، عدم استاندارد بودن مصرف سوخت اتومبيل های مصرف داخل و سوبسيد از پيش پرداخته شده بنزين ( که مردم با خريد چند برابر قيمت واقعی اتومبيل ، آن را قبلا پرداخت کرده اند ) بر دوش مردم است !!!!

سید امین

احتمالا اینکه که گفتی "البته که مصرف اتومبيل های داخلی چند برابر اتومبيل های خارجيست" و قصد داشتی مصرف بیش ازحد داخلی را توجیه کنی به دلیل نا آگاهی است چون پیکان که پر مصرف ترین ماشین داخلی است، در عمل مصرفی حدود 2 برابر ماشینهای خارجی دارد (کاری به آماری کارخانه ندارم). ولی مصرف ما بیش از 2 برابر است. (اینکه یک جمله ی اشتباه رو با قید "البته" به کار بردی، من رو خیلی متعجب کرد). نکته ی بعدی اینکه ناوگان حمل ونقل عمومی در حد صفر نیست. من درباره ی آمریکا اطلاعات خوبی دارم و می توانم آمار مربوط را ارائه کنم. هر شهری را که خواستی انتخاب کن، به جز NYC، تا من اثبات کنم که سیستم حمل ونقل عمومی تهران بهتر از آن شهر است. (اینکه ما بدون اطلاع فرض می کنیم که دیگران چه وضعیتی دارند و چه گلی و بلبلی، هم بیماری ای است که چشم بصیرت ما را بسته. ) این هم که "هيچ تلاشی برای بهبود آن صورت نمی گيرد" هم پر واضح ناصحیح است. از اول سال تا الان حدود 1000 اتوبوس وپارسال هم 1500 اتوبوس به سیستم حمل ونقل عمومی اضافه شده. اگر در نظر بگیری که هر خط جدید چند اتوبوس لازم دارد، می بینی که این تعداد اتوبوس قابل ملاحطه است.